Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/7627 K.2024/8844

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.12.2013 tarihli ve 2013/419 Esas, 2013/938 Karar sayılı kararı kararı ile; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2018/34927 Esas, 2018/4028 Karar sayılı ilâmıyla;

"1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu ve dosya arasında bulunan ekspertiz raporunda suça konu belgenin mukayeseye esas teşkil edecek orjinal örneğinin mevcut olmaması nedeniyle birebir karşılaştırma yapılamadığının bildirildiği cihetle, yetkili makamlardan mukayeseye esas olmak üzere, mümkünse suça konu belgenin düzenlendiği tarihe ait, orjinal belge örnekleri temin edilerek suça konu sahte belge aslı getirtilip, duruşmada karşılaştırmalı olarak incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının kararda tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında başkası adına düzenlenen ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan Kosova makamlarına ait kimlik belgesini değişik zamanlarda bir çok kez kullandığı, böylelikle üzerine atılı zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuş ise de, aynı belgenin süregelen kullanımının tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek, hükmünolunan cezanın 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle artırılması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2018/440 Esas, 2021/944 Karar sayılı kararı kararı ile; resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun, 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Antalya Emniyet Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan uygulama sırasında sanığın başkası adına düzenlenen kimlik belgesini görevlilere ibraz ettiği, kimlik belgesinin sahte olabileceğinden şüphelenilerek belgeye el konulduğu, kimlik belgesinin yapılan incelemesinde: Kosova Yetkili makamları tarafından başkası adına düzenlendiği anlaşılan belge üzerinde sanığa ait fotoğrafın bulunduğunun anlaşıldığı, sanığın ifadesinde söz konusu kimlik belgesini Kosova'da tanımadığı kişiden aldığını, belgeyi bir yıldır kullandığını, bu kimlik belgesi ile Türkiye, Bulgaristan, Makedonya ve Kosova'ya bir çok kez giriş çıkış yaptığını, belgeyi çok defa kullandığını ikrar ettiği,

bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak,

2. 19.12.2013 tarihli hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık lehine bozulması nedeniyle, lehe bozma sonrası yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2018/440 Esas, 2021/944 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Yargılama gideri olmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerinde bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,