Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8307 K.2026/1190

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2020 tarihli ve 2020/115 Esas, 2020/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-l-son, 43/1, 62, 52, 53... . maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 17500 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2021 tarihli ve 2021/1463 Esas, 2021/2162 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; ...infaz hakimliğinin dosyasında toplanan ve ayrı ayrı hüküm kurulan dosyaların tamamının usulsüz olduğuna suçta kullanılan hesap numarası ve telefon numarasının aynı olduğuna, çağrı merkezi olarak yapmış olduğu işlemlerin tamamına ayrı ayrı dosyalar açıldığına dosyaların birleşmesi gerektiğine ayrıca yetkisiz mahkemeler tarafından hüküm verildiğine TCK 43/1-2 maddelerinin uygulanması gerektiğine verilen kararların usule aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Ancak 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesine göre, suç tarihinden sonra kesinleşen ilamın tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında suç tarihinden sonra 27.03.2019 tarihinde kesinleşen ilamın tekerrüre esas alındığı anlaşılmış ise de; söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 303 üncü maddesi gereği hüküm fıkrasında tekerrür hükümlerinin uygulandığı dokuzuncu paragrafta "İstanbul Anadolu

36. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 01/06/2017 tarih ve 2016/552 esas, 2017/375 karar sayılı kararı ile verilmiş ve 19/06/2017 tarihinde kesinleşmiş 1 yıl hapis" ibaresinin çıkarılarak yerine "Ankara Batı

3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/168 Esas, 2017/89 Karar sayılı ilamı ile verilen 6000 TL para cezasının" ibaresinin eklenmesi, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi