Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8357 K.2022/18597

...

Sanığa yüklenen suçun “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçu, suç tarihinin ise 06.09.2010 olduğu belirlenip 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 16.07.2012 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 07.09.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2022 tarihinde hükmün açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığına dair ön sorun yönünden Başkan vekili ...'ın karşı oyu ile oy çokluğu ile diğer yönlerden ise oy birliğiyle karar verildi.

(K.O.)

KARŞI OY

Dairemizin 08.11.2022 tarih, 2022/8357 Esas, 2022/18597 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum.

Sanığın TCK’nin 62/1. maddeleri gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle kurulan Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 11.12.2015 tarih 2015/1004 Esas, 2015/1139 Karar sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.

Sanık hakkında Aliağa Asliye Ceza Mahkemesi'nce 24.04.2012 tarih 2010/770 Es., 2012/381 Kr. sayıyla verilen hükmün CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.

Deneme devresi içinde sanık hakkında Aliağa 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 21.04.2015 tarih 2014/1189 Esas, 2015/385 Karar sayı ile TCK’nin 125/1, 4, 62, 52/2. Maddeleri ile 2.175,00 APC ve yine aynı yasanın 86/2, 62, 52/2. maddeleri ile doğrudan 2.5000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükümlere istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.

Kesin olarak verilen hükümlerin olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.

Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının öncelikle hükmün açıklanma koşullarının bulunmadığı sebebi ile bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma görüşüne değişik gerekçe ile katılmıyorum. 08.11.2022

... · 11. Ceza Dairesi Üyesi