Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/847 K.2022/5892

İlk derece mahkemesi olan Denizli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.12.2019 tarihli, 2019/156 Esas ve 2019/2200 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine dair verilen hükme yönelik istinaf başvurusunda bulunulduğu, dosyayı inceleyen Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 08.06.2020 tarihli 2020/391 Esas ve 2020/923 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kesin olarak verilen bu karar sonrası sanığın 22/02/2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiğini bildirmesi üzerine,

5271 sayılı CMK'nin 296/1. maddesi uyarınca sanığın temyiz talebi ile ilgili olarak Bölge Adliye Mahkemesince değerlendirme yapılıp karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesince verilen 02.03.2021 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla; sanığın Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik olduğu kabul edilen 22.02.2021 havale tarihli temyiz dilekçesine ilişkin olarak yapılan incelemede;