Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8519 K.2024/8323

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2012/945 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Karaman 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.09.2014 tarihli ve 2012/945 Esas, 2014/691 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 02.07.2020 tarihli ve 2017/30496 Esas, 2020/7314 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uzlaşma kapsamına alınan Türk Ceza Kanun'un 157 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen basit dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeyerek eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde beraat hükmü kurulması, bozmayı gerektirmiştir. 3. Karaman

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2021 tarihli ve 2020/439 Esas, 2021/871 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 inci, 52 nci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 18 gün hapis ve 1.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafinin temyiz isteği; hükmün sanık lehine bozulması talebine, ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın eyleminin iki ayrı dolandırıcılık suçunu oluşturacağı ve üst hadden ceza verilmesi talebine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, hayvancılık yapan katılan ...’a keçi bulup getireceği sözü vererek 1.000,00 TL'ye anlaştığı, katılan ...'ın sanığa 1.000,00 TL'yi elden verdiği, ancak sanığın keçileri katılana teslim etmediği gibi parasını da vermediği, sanığın, aynı tarihlerde kendisini kızlık soyadıyla ... olarak tanıtarak katılan ... ile tanıştığı, ...'da güven hissi uyandırdığı, sanığın amcasının oğlu olan tanık ...'i de katılan ...'i tanıdığı ve bildiği, sanık ...'nun katılan ...'e Karaman İlinde bir yerlerde ucuz altın olduğunu, 30.000,00 TL getirirse ucuz altın alacağını, bu ucuz altını daha pahalıya satıp kâr edeceğini söylediği,

katılanın 30.000,00 TL parayı, karşılığında altın getirmek üzere sanığa verdiği ve sanığın katılanın yanından uzaklaştığı ancak kimsenin gelip gitmediği böylece kendisine itimat etmesini sağlayarak haksız menfaat temin ettiği yönünde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunmuştur. 2. Tanık K.Ö. ve E.Ö. katılanın anlatımını doğrulamıştır. 3. Sanık savunmasında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

4. Sanık tarafından sunulmuş, katılanın zararının giderildiğine ilişkin dosyada herhangi bir bilgi veya belge bulunmamaktadır. 5. Uzlaştırma işleminin uygulandığı ancak uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmıştır. 6. Mahkemece sanığın tevilli ikrarı ,telefon mesaj kayıtları, katılanların beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında sübut bulan dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca uzlaşma sürecinde zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın, 06.12.2012 tarihinden bir hafta önce katılan ...'a yönelik gerçekleştirdiği dolandırıcılık eylemi ile 06.12.2012 tarihinde katılan ...'ya yönelik gerçekleştirdiği dolandırıcılık eylemlerinin, katılanlara karşı ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkemece eylemlerin teselsül eden tek dolandırıcılık suçu olarak kabul edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza verilmiş olması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR