Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8649 K.2024/11136

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/287 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararı ile sanıkların resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 204/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde sanıkların 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereği ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2020/418 Esas, 2021/1307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı TCK’nın 204/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunlukların karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulduğuna, yapılan değişiklikten katılanın haberdar olduğuna, sanıklar hakkında beraat kararları verilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanıklar tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR