Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/869 K.2025/3857

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih ile uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarih arasında zamanaşımı süresinin durduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk derece mahkemesince verilen 2 yıl hapis ve 12.000,00 TL adli para cezasına ilişkin hüküm kaldırılarak, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 10.10.2018 tarihli ve 2018/714 Esas, 2018/2557 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155/2, 43/1, 62/1, 52/2-4 ve 53/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 12.500,00 TL cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesinin, 24.06.2020 tarihli ve 2020/2378 Esas, 2020/6574 Karar sayılı kararıyla özetle uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Bozmaya uyan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesince, taraflar arasındaki uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması üzerine, 11.12.2020 tarihli ve 2020/2063 Esas, 2020/1968 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155/2, 43/1, 62/1, 52/2-4 ve 53/1 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 12.500,00 TL cezası ile cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri

Sanık hakkında kurulan hükmün, usul ve yasaya aykırı olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin oluşmadığına, gerekçenin yetersizliğine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, hükmün bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

III. KARAR

Değerlendirme ve Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararında sanık müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,