Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8756 K.2024/2106

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2012/1264 Esas, 2014/659 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı,

Sanıklar ... ve ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 06.02.2020 tarihli ve 2019/12068 Esas, 2020/1016 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmünün onanmasına, diğer hükümlerin eksik inceleme ile bozulmasına kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2020/327 Esas, 2022/614 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince ayrı ayrı 5 yıl 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık ... hakkında verilen beraat kararının yanlış olduğuna ve vekâlet ücreti hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. Sanık ...'un temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, kağıt üzerinde ortak olduğuna, işlemleri ...in gerçekleştiridğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz isteği; eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiğine, işlemleri ...in gerçekleştiridğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Kender Ltd. Şti. ortağı ve yetkilisi olan sanıkların, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan sahte faturalar düzenleyerek 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işledikleri iddiası ile haklarında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık ..., şirkette müdürlük yaptığını, İshak'ın da yetkili olduğunu, ancak ayda bir iş yerine gittiğini, diğer ortakların işleri yürüttüğünü beyan ederek, sanık ...'ın, ...in istemesi üzerine ortak olduğunu, ...in hissesini devrettiğini, kendisini imza yetkisi olmadığını, diğer iki sanığın şirketi yönettiklerini beyan ederek,

sanık ...'in ise, şirketi İshak ile kurduklarını, daha sonra hissesini devrettiğini, devirden önce bir sorun olmadığını, sonrasında kusuru bulunmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmedikleri, dinlenen tanıkların genel olarak şirketi ve sanıkları tanımadıklarını beyan ettikleri ve alışverişleri doğrulamadıkları, tanık Halil'in faturaları kesen kişinin sanık ... olduğunu, muhasebeci tanık Selman'ın sanık ...'ın yanına geldiğini, bazı işlemleri yapmasını istediğini beyan ettiği, şirket hisse devrine ilişkin belgelerin, sahte fatura düzenlendiğine dair delilleri içeren vergi inceleme raporlarının,

karşıt inceleme raporlarının ve bilirkişi raporlarının dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanıkların savunmaları, vergi inceleme raporları ile karşıt inceleme raporları, bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamında göre sanıklar İshak ve İbrahim'in atılı suçları işlediklerine karar vererek temyiz konu mahkumiyet ve sanık ...'in atılı suçu işlediğine dair yeterli delil bulunmadığından temyize konu beraat kararlarını verdiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanık savunmaları, vergi inceleme raporları, sahte fatura kullananlara ait vergi inceleme raporları, dinlenen tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak:

Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyet kararı verilmişse vekili bulunan katılan lehine belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Maliye Hazinesi lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ve bu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR