Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/8810 K.2026/1756

1-Sanık ... ve annesi sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kamu davası açılarak ilk derece mahkemesince beraat hükümleri kurulduktan sonra her iki hükmünde istinafı üzerine dosyanın Bölge Adliye Mahkemesinin 2019/2814 esasına kaydedildiği,

sanık ... yönünden bu dosyada 11.03.2021 tarihinde kesin nitelikli esastan ret kararı verilirken, sanık ... yönünden evrakın tefriki ile inceleme konusu işbu dosyaya kaydedildiği ve duruşmalı yargılama yapılarak 15.09.2021 tarihinde beraat hükmünün kaldırılıp mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış olup, her ne kadar katılan vekili bu dosyada sanık... hakkında hüküm kurulmadığı yönünde temyiz isteminde bulunmuş ise de; izah edildiği üzere sanık ... yönünden bir başka esasa kaydedilen evrak üzerinden kesin nitelikte esastan ret kararının verildiği tespit edilmiştir.

2-Sanık ... yönünden; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre; Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.09.2019 tarihli, 2015/281 Esas, 2019/808 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin ilam başlığında tarihi ve sayılı belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2 maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 155/1, 62, 52/2-4, 51... . maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; sanık... hakkında hüküm kurulmadığına ve sanık ... hakkında TCK'nın 155/2 maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğine ilişkindir. Sanık ... müdafiinin temyizi; sanığın atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yetkilisi bulunduğu ...Sağlık Ürünleri İlaç Turizm Sanayi Ltd Şirketi adına 28.05.2012 tarihinde 36 ay süreyle 9 adet aracı şirket faaliyetinde kullanmak üzere katılan ... Otomotiv Ticaret Sanayi A.Ş. şirketinden kiraladığı, sanığın bir müddet kira bedellerini ödeyip 2013 yılında araçların kira bedellerini ödememesi üzerine iadesinin istenildiği, sanığın 8 aracı iade edip bir aracı iade etmediği, çalışanı olan ve işten ayrılan ...in alıp götürdüğünü belirttiği ancak Mehmet hakkında bu konuda kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davası neticesinde Adana 20. Asliye Ceza Mahkemesince eylemin hukuki ihtilaf olarak nitelendirilip beraat kararı verildiği, Bölge adliye mahkemesince bu beraat hükmünün kaldırılarak uzlaşmanın da sağlanamaması nedeniyle basit güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmış ise de; şirket yetkilisi olan sanığın ve katılanın aralarında yapılan araç kiralama sözleşmelerinin ticari ilişkiye dayanması nedeniyle sanığın eyleminin TCK'nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,