Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9111 K.2023/584

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararlarına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/59 Esas, 2021/351 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/275 Esas, 2022/1720 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmasına rağmen, mütalaanın sahte fatura kullanma suçuna yönelik olduğunun anlaşılması karşısında,

dava şartının gerçekleşmediğinden bahisle hükümlerdeki beraata ilişkin bölümün çıkartılarak yerine 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının düşmesine ilişkin ibarenin yazılması suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; "İlk derece mahkemesince verilen beraat kararının doğru olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince verilen düşme hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğu, müvekkilinin beraat etmesi gerektiğine" ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin dokuzuncu fıkrası; "Derhâl beraat kararı verilebilecek hâllerde durma, düşme veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilemez." Şeklinde düzenlenmiştir.

2. Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, dava şartı yokluğu nedeniyle düşme hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli ve 2022/275 Esas, 2022/1720 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çaycuma 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,