Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/988 K.2025/5861

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.İlk Derece Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.11.2017 tarihli ve 2017/137 Esas, 2017/336 Karar sayılı kararı ile sanığın dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B.İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/254 Esas, 2020/1239 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, atılı suçun oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Katılan ... 'nın suç tarihinde sabit ev telefonundan aranarak kendisinin Emniyet Müdürlüğü görevlisi olarak tanıtan şahıs tarafından" ....

Bankanızdaki paralar terör örgütlerinin eline geçti biz bu parayı kurtardık, yerine devletin parasını koyduk, siz parayı çekin verilecek hesap numarasına yatırın, daha sonra paranız iade edilecek..."şeklinde sözler söylenmesi üzerine katılanın iradesi fesata uğratılarak temin ettiği, 12.000 TL paranın 29.12.2014 tarihinde 3 seferde temyiz dışı sanık ...'ın kredi kartı hesabına yatırıldığı,

temyiz dışı sanık sanık ...'ın savunmasında söz konusu kredi kartını borcu olduğu için takla attırma yöntemiyle borcunu ödenmesi maksadıyla şifresi ile birlikte temyize gelen sanık ... ...'ye verdiğini belirtmiş olup, sanık ...'ın aşamalarda alınan beyanında İşbankası adına Atatürk Bulvarı Şubesinden almış olduğu kredi kartının yüksek borçları nedeniyle suç tarihinden önce halk arasında takla attırmak olarak da tabi edilen borcu ötelemek için 25.12.2014 tarihinde temyize gelen sanık ... ...'ye verdiğini iddia ettiği, tanık olarak dinlenen ... ve ... 'in, sanık ...'in beyanını doğrular nitelikte ifade verdikleri,

dosya içerisinde mevcut İşbankası Atatürk Bulvarı Şubesinde kartın 29.12.2017 tarihinde iptal edildiğine dair yazı cevabı nazara alınarak ...'ın kredi kartını suç tarihinde sanık ... ... ...'ın kullandığı nitekim UYAP üzerinden yapılan sorgulamada; sanık ... ... ... hakkında benzer mahiyette açılmış, derdest ve karara bağlanmış dosyalar bulunduğu, sanığın aynı gerekçe ile (borç nedeni ile takla attırma yöntemi) kredi kartı temin edip, daha sonra bu kartları benzer dolandırıcılık eylemlerinde kullanması nedeniyle yargılandığı ve hatta ceza aldığı, Öyle ki.

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanık hakkında açılan davalarda kullanılan kredi kartları ile inceleme konusu dosyamızda katılanın ...'ın kredi kartına yatırılan paranın harcandığı POS cihazlarının dahi aynı şahıslara ait olup; bu cihazların sahibi ... ve ... ın bir kısım davalarda sanık konumunda oldukları, Keza Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.02.2018 tarihli ve 2017/110 Esas ve 2018/49 Karar sayılı dosyasında, suç tarihinin 31.12.2014 olduğu, bu dosyada kart sahibi ...

Şekeröz'ün de ... gibi kartını takla attırması için sanığa verdiğini beyan ettiği, sanığın aynı mahiyette savunma yapıp ... Şekeröz'ün kredi kartını kullanmadığını beyan ettiği, ...'un POS cihazından harcama yapılıp, adı geçenin de bu dosyada sanık olduğu, sanık ... ... hakkında verilen mahkumiyet kararının istinaf edilmeksizin kesinleştiği, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin derdest 2020/220 Esas sayılı dosyasında, suç tarihinin 21.01.2015 olduğu, kart sahibinin ...

Şekeröz olup, iddianame içeriğine göre bu dosyada sanık ... ... ...'ın "...'dan kredi kartını 30.12.2014 tarihinde aldığını 1.500 TL nakit para çekim işlemi yaptığını ve iki gün sonra da kredi kartını şüpheli ...'a iade ettiğini," beyan ederek, önceki dosyalardaki savunmasının aksine kredi kartını kullandığını beyan ettiği gözetildiğinde sanığın suça konu kredi kartı ve hesabını kullandığının tanıklarca da doğrulanması karşısında, sanığın mahkûmiyeti yerine hatalı hukuki değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 18.11.2020 tarihli ve 2018/254 Esas, 2020/1239 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,