Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9979 K.2023/1375

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2018 tarihli ve 2012/49 Esas, 2018/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2018/2627 Esas, 2019/1278 Karar sayılı kararı ile katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiş ancak 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi delaletiyle Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca bu hususun yeniden yargılama yapılmasına gerek olmadığı değerlendirilerek sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesi kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 23.02.2022 tarihli ve 2021/40260 Esas, 2022/2904 Karar sayılı kararı ile "Sanıklar ...., ... ve ...'in SGK'ya ibraz edilen evraklar içinde yer alan sağlık kurulu raporlarını kendilerinin almadıklarını ya da rapordan habersiz olduklarını beyan ettikleri, sanıklar ....Mahkememizde alınan beyanlarında işitme cihazı merkezinde işitme testi olduklarını, sanık...in ise sanık ...'in evine gelerek işitme testi yaptığını beyan ettikleri, odyometris İmran Doğan Aydemir alınan beyanında özetle;

hastalara ait odyogramlarda ve sonuçlarında kaşesinin kendisinden izinsiz ve habersiz kullanıldığını ya da taklit edildiğini, yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını beyan ettiği, Mahkemece aldırılan 17.04.2015 tarihli bilirkişi raporu ile odyogram asıllarındaki odyometris İmran Doğan Aydemir isimine atfen atılan imzaların İmran Doğan Aydemir eli ürünü olmadığı,

dolum yazılarının ise sanık ... eli ürünü olduğu ve İmran... kaşesi üzerindeki paraf imzaların da sanık ... eli ürünü olduğunun tespit edilmesi karşısında sanık ...'in adı geçen diğer sanıkların işitme cihazı almak için müracaatları üzerine İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi veya Bezm-i Alem Vakıf Gureba Hastanesi'nde herhangi bir şekilde gerçekte muayene olmadıkları halde bu sanıklar adına İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliği'nden alınmış gibi gözüken sahte sağlık kurulu ve yine İstanbul Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Kulak Burun Boğaz Anabilim Dalı'ndan alınmış gibi gözüken Saf-Ses Eşik Odyogramı Iso isimli rapor düzenleyerek

üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit olmakla ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine dair karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat hükmü kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1764 Esas, 2022/1802 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı kanunun 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle 5271 sayılı Kanun' un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi; zamanaşımı süresinin dolmadığına, atılı suçun sübut bulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında ön görülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının 30.03.2010 olan suç tarihinden Bölge Adliye Mahkemesince kararın verildiği tarihe kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2022/1764 Esas, 2022/1802 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,