Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/9999 K.2024/10051

Dairemizin 28.06.2022 tarihli ve 2021/35159 Esas, 2022/13570 Karar sayılı tevdi kararı öncesi Bölge Adliye Mahkemesi kararının Av. ...’ya tebliğ edilmediği anlaşılmakla, sanık ...’ın, öğrenme üzerine sunduğu 25.01.2018 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu yönünden.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi kabil olmadığı, kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise. İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2017 tarihli ve 2012/117 Esas, 2017/89 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. 2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/2618 Esas, 2017/2068 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'ın temyiz istemi; tarafına yüksek ceza tayin edildiğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, suçsuz olmasına rağmen hakkında mahkumiyet hükümleri kurulduğuna ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, delillerin tam olarak toplanmadığına, bir kısım tanıkların dinlenmediğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu yönünden; mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizlerin niteliği karşısında. 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı ve aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan.

“Yargıtay, ... hükmün temyiz edilemez olduğunu... saptarsa, temyiz istemini reddeder. " şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2. Kanun hükmü gereği sahteliği sabit oluncaya kadar geçerli resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile düzeltilen husus dışında yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından,

sanık ... ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak.

Sanıklar hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 204/1-3. maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl 9 ay hapis cezasından, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapıldığında 7 yıl 17 ay 7 gün hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, 9 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmek suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

IV. KARAR

1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

9. Ceza Dairesinin, 18.12.2017 tarihli ve 2017/2618 Esas, 2017/2068 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği sanıklar hakkında kurulan hüküm fıkralarında yer alan 9 yıl 7 ay 15 gün ibarelerinin çıkartılarak yerlerine 7 yıl 17 ay 7 gün ibarelerinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya