Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1141 K.2023/9093

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/512 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan beraat hükmü kurulmuştur.

2. Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2014 tarihli ve 2014/99 Esas, 2014/512 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 18.06.2020 tarihli ve 2017/1424 Esas, 2020/3251 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/235 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle düşme; 2010 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; yanlış hesaplama sonucu 2009 yılındaki eyleme ilişkin zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiğine, 2010 takvim yılındaki eylem sabit olduğu halde beraat kararı verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

A. Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükmü Yönünden

25.01.2010 olan suç tarihinden, hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş olup katılan vekilinin temyiz sebebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. Beraat Hükmü Yönünden

25.04.2010 olan suç tarihinden, hükmü tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Zamanaşımı Nedeniyle Düşme Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/235 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

A. Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2020/235 Esas, 2022/630 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,