Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1398 K.2023/4834

İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2009/345 Esas, 2011/729 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 ... maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2011 tarihli ve 2009/345 Esas, 2011/729 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu belge yönünden müsadere hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2009/345 Esas, 2011/729 Karar sayılı ek kararı ile sanığın tebligat usulsüzlüğüne dayalı temyiz başvurusunun reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; usulsüz tebliğ gerekçesine dayalı eski hale getirme istemi konusunda karar verme yetkisinin Yargıtay'a ait olduğu, sanığın usulüne uygun olarak 19.10.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü bir haftalık süre geçtikten sonra 29.06.2018 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşıldığından süresinden sonra yapılan temyiz ve eski hale getirme istemlerinin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; 2009-2011 yılları arasında K.K.T.C.'de çalıştığı için orada ikamet ettiğine, sadece talimat ile savunmasının alındığına, ifadesinin bizzat mahkeme tarafından alınması gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden

Adresi tespit edilemediğinden bahisle yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa 19.10.2012 tarihli Resmi Gazete ile ilanen tebliğ edildiği, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin, ilan alakalının ıttılaına en ... bir şekilde vasıl olacağı umulan ve varsa ayrıca tebliği çıkaran merciin bulunduğu yerde intişar eden birer gazetede yapılır., hükmü karşısında; kolayca ulaşma ve tebligatı öğrenme olanağını kısıtlayan Resmi Gazete yoluyla yapılan ilanen tebligatın usulsüz olduğu belirlenmekle, Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

B. Sanığın temyiz sebepleri yönünden

Sanığın yokluğunda verilen hükmün Resmi Gazete ile ilanen tebliği işlemi usulsüz ise de; sanığın 11.12.2017 tarihli dilekçe ile temyize konu davanın esas ve karar numarasını da belirterek uzlaşma talep ettiği, sanığın mahkûmiyetine konu suçun uzlaşma kapsamında olmaması nedeniyle Mahkemece 18.12.2017 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verilerek söz konusu ek kararın, İzmir Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunan sanığa 26.12.2017 tarihinde tebliğ edildiği, 7201 sayılı Kanun'un 32 nci maddesinin "Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile,

muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır." hükmü uyarınca sanığın 11.12.2017 tarihi itibarıyla karardan haberdar olduğu halde, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 29.06.2018 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu,1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı,

aynı Kanun’un 315 ... maddesinin birinci fıkrasında yer verilen, “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna ... yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 31. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2018 tarihli ve 2009/345 Esas, 2011/729 Karar sayılı ek kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,