Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1435 K.2023/5454

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.03.2019 tarihli ve 2017/3504 Esas, 2019/3031 Karar sayılı bozma kararı üzerine; İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2019/310 Esas, 2022/1182 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağan zamanaşımının dolduğundan bahisle düşme kararı verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 17.04.2023 tarihli, 2023/10803 sayılı ve hükmün onanması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımının dolmadığına, eksik inceleme sonucu verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece, sanık hakkında 28.05.2013 tarihli sorgudan itibaren hüküm tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.

2. Dairemizin 25.03.2019 tarihli ve 2017/3504 Esas, 2019/3031 Karar sayılı bozma kararı üzerine, İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.10.2020 tarihli ve 2017/182 Esas, 2020/421 Karar sayılı birleştirme kararı ile sanığın aynı mükellefiyetine ilişkin olarak İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 28.02.2017 tarihli ve 2017/20616 Soruşturma, 2017/7023 Esas sayılı iddianamesi uyarınca sanık hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan kamu davasının, bozma kararına konu dava ile birleştirilmesine karar verilmiş ve birleşen dosya yönünden sanığın sorgusunun 14.02.2018 tarihinde yapıldığı anlaşılmıştır.

3. Hükümden önce 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde ...

Ceza Kanununun 43. maddesi uygulanır” ve 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin altıncı fıkrasında yer alan “Zamanaşımı, ... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden, ... itibaren işlemeye başlar” hükümleri ile sanığın yargılama konusu zincirleme eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince 14.02.2018 tarihli sorgu işleminin de olağan zamanaşımını kestiği belirlenmekle,

bu husus gözetilerek davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, zamanaşımını kesen nedenler yönünden hatalı değerlendirme yapılarak sanık hakkında düşme kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2019/310 Esas, 2022/1182 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,