Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1440 K.2023/10507

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine, Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 1912.2022 tarihli ve 2022/387 Esas, 2022/714 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler düzenleme, sanık ... hakkında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarnda sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belgeler düzenleme suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımının dolduğundan bahisle ayrı ayrı düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, 7394 sayılı Kanun ile "Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde Türk Ceza Kanununun 43. maddesi uygulanır." fıkraları eklenerek, etkin pişmanlık ve zincirleme suç hükümleri açısından sanıklar lehine düzenlemeler getirildiği dolayısıyla sanıklar hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve sevk maddeleri uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken sanıklar hakkında kurulan düşme hükümlerinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mahkemece "sanık ... hakkında 2009 ve 2010 yıllarındaki eylemleri nedeniye 213 sayılı Vergi Usul Kanununa 359/a-2 maddesine muhalefet suçundan açılan davada 12 yıllık olağanüstü zamanaşımının geçmesi nedeniyle; sanık ... hakkında 2009,

2010 ve 2011 yıllarındaki eylemleri nedeniye 213 sayılı Vergi Usul Kanununa 359/a-2 maddesine muhalefet suçundan açılan davada düzenlenmiş bir mütalaa bulunmadığından ayrı ayrı düşme kararı verilmiş olup kısa kararda sanıklar ... ve ... hakkında Vergi Usul Kanunu'nun 359/a-2 maddesine muhalefet suçundan 8 yıllık zamanaşımı geçtiğinden bahisle sehven düşme kararı verildiği karar yazım aşamasında fark edildiğinden kısa kararda düzeltim yapılamamıştır" şeklinde gerekçeye istinaden açıklandığı üzere hüküm fıkrası ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuş ise de zamanaşımnın olumsuz muhakeme koşulu olarak

yargılamaya engel olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

2. Sanık ... yönünden; sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a-2) ve (b) fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, dosya kapsamından sanığın yetkili olduğu tarihe göre en aleyhe 02.07.2010 olan suç tarihinden, hükümlerin tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlendiğinden, Mahkemece sehven kamu davalarının olağan zamanaşımından düşmesine ilişkin kurulan hükmün sonucu itibariyle doğru olduğunun belirlenmiş olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Sanık ... yönünden; sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a-2) ve (b) fıkraları uyarınca tabi olduğu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367 inci maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa bulunmadığından kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; Mahkemece sehven kamu davalarının olağan zamanaşımından düşmesine ilişkin kurulan hükmün, sonucu itibarıyla doğru olduğunun belirlenmiş olması nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Boyabat Asliye Ceza Mahkemesinin, 1912.2022 tarihli ve 2022/387 Esas, 2022/714 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle sonucu itibariyle doğru düşme hükümlerinin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,