Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1519 K.2025/12430

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 28.Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2020 tarihli ve 2019/60 Esas, 2020/573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

34. Ceza Dairesinin 30.03.2022 tarihli ve 2020/2900 Esas, 2022/552 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde sanığın değişen suç vasfı ile dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 52/2-4, 53. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 1.500,00 TL. adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği; suç tarihi itibariyle işlemiş olduğu iddia edilen suçun hukuki ve fiili olarak algılama durumunda bulunmadığını, mahkemece Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanmadan mahkumiyet hükmü kurulduğunu, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir. 2.Sanık müdafinin temyiz isteği; süre tutum dilekçesi vererek, hükmü temyiz ettiğini bildirmiştir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

34. Ceza Dairesinin kararında, sanık ve müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy