Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1841 K.2023/9526

Bakırköy

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/309 Esas, 2022/357 Karar sayılı ek Kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 17.12.2019 tarihli bozma ilamı üzerine Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.03.2020 tarihli ve 2020/42 Esas, 2020/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından beraatine karar verilmiştir. 2. Katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 25.05.2021 tarihli ve 2020/10346 Esas, 2021/5999 Karar sayılı kararı ile atılı suçlardan mahkûmiyetine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozma kararı verilmiştir. 3. Bozma üzerine Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2021/309 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 4. Bakırköy

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.09.2022 tarihli ve 2022/954 Değişik İş sayılı Kararı ile sanık müdafinin itirazı reddedilmiştir. 5. Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2022 tarihli ve 2021/309 Esas, 2022/357 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafinin temyiz başvurusu hakkında, kararın kesin olmasından dolayı reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz itirazları, dosyada usule aykırılıklar bulunduğuna, delillerin mahkûmiyete elverişli olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on ikinci fıkrasında yer verilen.

“Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereği anılan kararların temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 1412 sayılı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçisini reddeder” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR