Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/1934 K.2024/1650

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz

edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli kararıyla sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık ve müdafinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün;... 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinde, 7394 sayılı Kanun'un 4 ve 5 inci maddeleriyle yapılan değişiklik uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/443 Esas, 2022/804 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında Vergi Usul Kanununa muhalefet suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi gerekçesizdir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, babası olan Giresun Vergi Dairesi mükellefi Resul Burhan Çeceli'den aldığı vekaleti ile işleri yürüttüğü ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenlediği ve kullandığı iddiasıyla dava açılmıştır. 2. Sanık hakkında düzenlenen vergi raporları ve dava şartı olan komisyon mütalaası dosya arasında bulunmaktadır. 3. Sanık savunmasında suçlamaları kabul etmemiş, kendisinin sefere çıktığını ve jurnal defterini doldurduğunu beyan etmiştir. 4. Mahkemesince bozma ilamına uyularak vergi dairesinden 15.04.2022 tarih ve 31810 Sayılı

Resmi Gazetede yayımlanan yürürlüğe giren 7394 Sayılı kanunun 4-5 ve 6 maddeleri gereğince; Maliye Hazinesinden hükümlüye ilişkin incelemeye konu dosyada verginin ziyana uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarih edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının bildirilmesi istenmiş, gelen cevabi yazıda ödenecek zayi ve ceza olmadığı belirtilmiştir.

5. Mahkemesince "ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır." şeklindeki düzenleme gözetilerek somut olayda vergi inceleme raporunun sonuç kısmının 2, 3, 4'üncü maddelerine istinaden tarh edilen özel usulsüzlük cezalarının ... Vergi Mahkemesinde dava konusu edilerek ... Vergi Mahkemesinin 2013/795 Esas sayılı dosyası ile karara bağlandığından yasal şartlar gerçekleşmemesi nedeniyle sanık hakkında lehe hükümler uygulanmadan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A-Vergi incelemesi sonucu yapılan tespitler, sanığın savunmaları, karşıt inceleme raporları, vergi mahkemesi kararları, bilirkişi raporu ve dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen fıkralarla vergi kaçakçılığı suçu için etkin pişmanlık imkânı getirilmiş, 7394 sayılı Kanun’un yayımı tarihinde soruşturma, kovuşturma veya infaz evresinde bulunan dosyalara uygulanmak üzere benzer düzenlemelere de 213 sayılı Kanun'un geçici 34 üncü maddesinde yer verilmiştir.

2. 213 sayılı Kanun'a, 7394 sayılı Kanun ile eklenen geçici 34 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "...

359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

Bu fıkrada belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır. " hükmü ve ikinci fıkrasındaki, "Birinci fıkra hükümleri bu maddeyi ihdas eden Kanunun yayımı tarihinde soruşturma ve kovuşturma evresinde bulunan dosyalar hakkında da uygulanır." şeklindeki düzenleme ile kovuşturma evresindeki dosyalar bakımından etkin pişmanlık

kurumundan yararlanabilmek için vergi ve diğer borçların ödenmesi ve bunların dava konusu yapılmaması şartları getirilmiş iken, Anayasa Mahkemesinin 23.03.2023 tarih ve 2022/59 Esas, 2022/111 Karar sayılı kararı ile geçici 34 üncü maddenin birinci fıkrasının ikinci cümlesinin, maddenin ikinci fıkrasında yer alan ".. kovuşturma.." ibaresi yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

3. Anayasa Mahkemesinin anılan kararından sonra oluşan duruma göre, 15.04.2022 tarihi itibarıyla kovuşturma evresinde bulunan dosyalar bakımından 7394 sayılı Kanun ile getirilen etkin pişmanlıktan yararlanabilmenin şartlarından biri olan, vergi ve diğer kalemlerin vergi mahkemelerinde dava konusu yapılmaması şartı ortadan kaldırılmış, böylece etkin pişmanlıktan yararlanabilmek için vergi ve diğer kalemlerin hüküm tarihine kadar ödenmesi yeterli görülmüştür.

4.Yukarıdaki tespitler ışığında somut olayda; her ne kadar Mahkemece, etkin pişmanlıktan yararlanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmamış olması, açılmış ise vazgeçilmiş olması gerektiği ancak, sanığın yetkilisi olduğu şirketin vergi mahkemelerinde davası olduğu, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı gerekçesi ile karar verilmiş ise de; Vergi Dairesinden gelen cevaba göre ödemesi gereken KDV ve ceza bulunmayan sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmaması bozmayı gerektirmiş,

5.İddianame ile sanık hakkında, "2012 yılında sahte fatura düzenlemek ve 2012 yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından dolayı kamu davaları açılmış olması ve "sahte fatura düzenlemek" ve "sahte fatura kullanmak" suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olması nedeniyle; mahkemece her bir suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde tek hüküm kurulmuş olması,

B. Kabule göre de; suç tarihleri 2012 yılında sahte fatura düzenlemek suçu için 31/03/2012, 2012 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 25/04/2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında "2012" şeklinde eksik gösterilmesi ,

hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Giresun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/443 Esas, 2022/804 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sonuç ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,