Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2019 K.2025/3460

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

TCK 155/1.maddesinin uygulanmasında hapis cezası yanında adli para cezasını da içerdiği, sanık hakkında mahkumiyet kararı kurulurken hapis cezasının yanında adli para cezasının tatbik edilmemiş olması, 20.04.2022 tarihli, 2021/36904 esas ve 2022/6912 karar sayılı bozma ilamına konu mahkumiyet hükmünün sadece sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle kazanılmış hak doğurduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.