Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2265 K.2023/11132

Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.12.2022 tarihli ek kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Sanığın 06.03.2012 tarihli temyiz talebinin Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2012 tarihli ek kararıyla süre yönünden reddedildiği ve bu ek kararın sanığa ...

2 Nolu T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü aracılığıyla 15.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği, ancak bu tebliğ işleminin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin üçüncü fıkrasında bulunan “ilgili taraf ... olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır” şeklindeki düzenleme uyarınca tebliğ tarihinde cezaevinde bulunan sanığa “okunup anlatılmak suretiyle” tebliğ edilmediğinden usulsüz olduğu, sanığın 01.12.2022 tarihinde tekrar temyiz talebinde bulunduğu,

10.05.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz niteliğinde olup öğrenme üzerine ve süresinde kabul edilen bu talebi inceleme mercii Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan yerel mahkemenin 05.12.2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasının ''kendisine tebligat yapılacak kimseler gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir.

İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.'' şeklinde düzenlendiği, Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik' in 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının ise ''adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclis üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması,

imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.'' şeklinde düzenlendiği anlaşılmıştır.

Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın , sorgusunda beyan ettiği en son bilinen adresine 12.05.2011 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesi gereğince tebliğ edildiği belirlenmiş ise de ; tebligat parçasında, muhatabın adreste geçici veya sürekli olarak ayrılıp ayrılmadığı tespit edilmediği gibi, bulunmama nedeni ve bilgi veren ve haber verilen komşunun isim ve imzası yer almadığı, imzadan çekinme nedeninin de belirtilmediği, bu sebeplerle tebliğin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine ve süresinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 10.05.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2011 tarihli ve 2010/64 Esas, 2011/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğuna ve temyiz hakkını kullanmak istediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2011 tarihli ve 2010/64 Esas, 2011/18 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

A.D