Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2436 K.2023/7707

... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/115 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü uygulanarak sanık ... hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin 22.06.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 29.03.2023 tarihli ve 2022/16834 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40794 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40794 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 155/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ...

(Kapatılan) 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 05/02/2014 tarihli ve 2012/830 esas, 2014/135 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 31/05/2017 tarihli ve 2016/4663 esas, 2017/12521 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 2.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin ...

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2018 tarihli ve 2018/302 esas, 2018/702 sayılı kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 11/11/2020 tarihli ve 2019/412 esas, 2020/11356 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben, basit yargılama usulü uygulanarak yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 155/1, 62/1, 52/2 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 251/3. maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis ve 1.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına dair ...

22. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/05/2021 tarihli ve 2021/115 esas, 2021/423 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan güveni kötüye kullanma suçunun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 155/1. maddelerine göre, asli zamanaşımı süresinin 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğu, bu hali ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihi olan 21/01/2009 ile kararın verildiği 25/05/2021 tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeksizin, sanık hakkında düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı,

aynı Kanun’un 253 üncü maddesinin yirmi birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu 18.01.2018 tarihi ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği 06.03.2018 tarihine kadar zamanaşımı süresinin durduğu ve durma süresi de dikkate alındığında, suç tarihinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/115 Esas, 2021/423 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeni sanığın cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,