Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2545 K.2024/5649

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre. Denizli

11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/1223 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 51 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2016 tarihli ve 2015/1223 Esas, 2016/540 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

11. Ceza Dairesinin 07.03.2022 tarihli ve 2021/7121 Esas, 2022/3684 Karar sayılı kararı ile "sanığın eylemin, kamu kurumlarından olan Emniyet Müdürlüğü Trafik Tescil Büro Amirliğinin maddi varlıklarından sayılan sürücü belgesi kullanılmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasında öngörülen “kamu kurumunun vasıta olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/219 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına;

kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 nci ve 53 üncü maddeleri ve 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 1.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suça konu ehliyet ve nüfus cüzdanının fotokopi olduğuna ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, ... adına düzenlenen ancak üzerinde kendisine ait fotoğraf bulunan ve aslı ele geçirilemeyen sürücü belgesiyle 27.05.2012 tarihinde şikayetçi Muhrem Kaşçıoğlu'nun yetkilisi olduğu rent a cardan araç kiraladığı ve kira bedeli için 1.500,00 TL tutarında bono düzenlediği iddia olunmuştur.

2. Mahkeme tarafından sanığın ikrar içeren savunması, şikayetçi beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden 1. 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın, şikayetçi Muhrem Kaşçıoğlu'nun zararını gidermemesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri ve düzelterek onama nedenleri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

3. Ancak, a) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.02.2010 tarih ve 230/32 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrasındaki denetim süresi kazanılmış hakka konu olamayacağından, cezası ertelenen sanık hakkındaki denetim süresinin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi, b) "27.05.2012" olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "26.04.2012" şeklinde yanlış gösterilmesi, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. B.

Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Suça konu bono aslının Adli Emanette bulunmadığı, dosya kapsamında ise yalnızca fotokopisinin bulunduğu anlaşılmakla suça konu belge aslının araştırılması, bulunamaması halinde Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, suça konu belgenin fotokopi olması durumunda hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı,

aslı bulunamayan evrakın aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının da tespit edilemeyeceği, fiili iğfalin aldatıcılık niteliğini göstermeyeceği kabul edildiğinden resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibarıyla oluşmayacağının gözetilmemesi, belge aslının temini halinde ise, belgelerde sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğundan, suça konu belgenin duruşmada incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması,

aldatıcılık niteliği ile TTK'da öngörülen zorunlu unsurlarının bulunup bulunmadığının ve hukuki sonuç doğurmaya elverişli olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması ve denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma sonucu hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Denizli

3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/219 Esas, 2023/25 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği karar başlığındaki suç tarihinin "27.05.2012" olarak düzeltilmesi ve hüküm fıkrasının 6 ncı bendinin ikinci paragrafındaki "1 yıl" ibaresinin "1 yıl 15 gün" olarak değiştirilmesi ve anılan paragraftaki parantez içinde yazılı cümlenin tamamen çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B.

Resmi Belgede Sahtecilik Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Denizli