Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/2880 K.2025/5021

Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 04.10.2021 tarihli ve 2021/37437 Esas, 2021/7729 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas alınan İstanbul 80. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2015 tarihli ve 2015/120 Esas, 2015/696 karar sayılı kararı ile daha önceden tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanan sanık hakkında, 5320 sayılı Kanun'un geçici 7/3. maddesi gereği yargılamaya devam olunmak suretiyle mahkumiyet hükmü kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça konu belge sayısının temel cezanın belirlenmesinde teşdit nedeni sayılmayarak alt sınırdan ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kanun yararına bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, Mahkemece bozma kararının gereğinin yerine getirildiği, eleştiri dışında kararda bu yönden herhangi bir isabetsizlik görülmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,