Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3079 K.2025/4787

Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi ile Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesi arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin, 16.02.2011 tarihli ve 2010/10200 Esas, 2011/898 Karar sayılı ilâmıyla Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği belirlendiği, görevli mahkemenin belirtildiği merci tayini kararları kesin olup tekrar değerlendirilme konusu yapılamayacağından, yargılamanın Konya 8. Asliye Ceza Mahkemesince yapıldığı belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık ... hakkında bozma üzerine ve sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. Sanık ...

Hakkında Sanık ... hakkında, sanık ... ile birlikte fikir ve eylem birliği içinde hareketle 17.09.2009 tarihinde işlediği suç yönünden kamu davasının, 01.08.2022 tarihli iddianame ile açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 225/1 maddesinde yer verilen.

"Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanığın beyan ettiği farklı kimlik bilgileri esas alınarak tanzim olunan iddianame ile açılan kamu davası neticesinde Mahkemenin, 27.05.2013 tarihli ve 2011/166 Esas, 2013/438 Karar sayılı ilâmı ile kurulan mahkûmiyet hükmünün ve bu hükmün temyizi üzerine Yüksek Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2015/5023 Esas ve 2018/3055 Karar sayılı bozma ilâmının sanık ... hakkında olmadığı,

sanık hakkında ilk kez açılan kamu davası neticesinde ilk kez hüküm kurulduğu gözetilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hakkın oluşmadığından mezkûr hükmün uygulama alanının bulunmadığı dikkate alınmamak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, II. Sanık ...

Yönünden Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak.

Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi gereği sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmemesi ve bozma öncesi hükümle İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2009 tarihli ve 2008/63 Esas, 2009/180 Karar sayılı, 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alındığı, bahse konu hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yüksek Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 26.04.2018 tarihli ve 2015/5023 Esas ve 2018/3055 Karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilediği,

bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde tekerrür hükümleri uygulanırken Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.12.2005 tarihli ve 2005/168 Esas, 2005/324 Karar sayılı, 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ilâmın tekerrüre esas alındığı belirlenmekle, bozma öncesi tekerrüre esas alınan ilâmda öngörülen ceza miktarının daha az olması karşısında bu hususun, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği koşullu salıverilmeye eklenecek süre yönünden kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 62/1 maddesine değinilen paragraftan sonra gelmek üzere "1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına ve sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis ve 200 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki paragrafın ve aynı Kanun'un 58/6 maddesinin uygulandığı paragraftan sonra gelmek üzere.

"Bozma öncesi aleyhe temyiz bulunmadığından tekerrür hükümlerine ilişkin düzeltme yönünden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi ve 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereği koşullu salıverilmeye eklenecek sürenin, hatalı uygulama sonucu hükümde gösterilen ilâm (İskenderun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2009 tarihli ve 2008/63 Esas, 2009/180 Karar sayılı) nedeniyle koşullu salıverilmeye eklenecek süreden fazla olamayacağı hususunun DİKKATE ALINMASINA," şeklindeki paragrafın hükme eklenmesi ve takip eden paragrafların buna göre teselsül ettirilmesi suretiyle hükmün Tebliğname'ye uygun olarak,