Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3194 K.2024/8841

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/596 Esas ve 2015/942 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 25.10.2022 tarihli ve 2021/160 Esas, 2022/17297 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığa isnat edilen "mühür bozma" suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2022/1072 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığa ait olan düğün salonunun daha önce 6 kez mühürlendiği, buna rağmen en son 30/12/2014 tarihinde yapılan denetimde iş yerinin faaliyetine devam ettiğinin tespit edildiğinden, 6. Kez mühürlenmek suretiyle faaliyetten men edildiği halde, 25/05/2015 tarihinde yapılan denetimde iş yerinin faaliyetine devam ettiğinin tespit edilerek 7. Kez mühürlendiği ve suç duyurusunda bulunulduğu,

sanığın ifadesinde, suça konu düğün salonunu kendisinin işlettiğini, 2004 yılında ruhsat almak için müracaat ettiklerini ancak işlemlerini bitiremediklerini, daha sonra eşinin rahatsızlığından dolayı 12/05/2015 tarihinde kapattığını ve 22/05/2015 tarihinde de Safet Bozkurt'a kiraya verdiğini, uzun zamandır işyerine gidemediğini, beyan ettiği, diğer sanık Safet Bozkurt ifadesinde; suça konu işyerini 22/05/2015 tarihinde sanıktan kiraladığını, ruhsat için Karabağlar Belediyesine müracaat ettiğini, işyerini kiraladığında işyerinde herhangi bir mührün olmadığını, bu yüzden üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği,

bu şekilde sanık hakkında mühür bozma suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır. 2. Mahkemesince sanık hakkında mühür bozma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2023 tarihli ve 2022/1072 Esas, 2023/209 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,