Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3310 K.2024/14524

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 765 sayılı TCK'nın 342/1 ve 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2004 tarihli, 2003/85 Esas ve 2004/193 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, diğer sanıkların temyizleri nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5320 sayılı Kanun'un 8/2. maddesi uyarınca lehe kanun hükümlerinin değerlendirilmesi amacıyla dosyanın iadesi üzerine yapılan yargılamada,

hükümlü ... hakkında da sanık sıfatıyla tensip zaptı düzenlenip duruşma yapılarak 21.03.2006 tarihinde yeniden kurulan mahkumiyet kararı hukuken geçersiz olup yok hükmünde bulunduğundan, temyiz hakkı kazandırmayacağı gerekçesiyle, Mahkemenin 21.03.2006 tarihli kararına yönelik hükümlü ... müdafiinin temyiz isteminin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.06.2009 tarihli, 2008/5685 Esas ve 2009/7634 Karar sayılı ilamıyla reddine karar verildiği,

daha sonra söz konusu hükümle ilgili olarak Hakkari Cumhuriyet Başsavcılığının 12.08.2009 tarihli yazısıyla, 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesindeki 1 yıllık sürenin 2 yıl olarak değiştirilmesi nedeniyle 5728 sayılı Kanun'un geçici 2/1. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanıp uygulanmayacağı hususunda uyarlama talep edilmesi üzerine, Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2009 tarihli, 2009/367 Esas ve 2009/392 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleşmesinden sonra,

denetim süresi içerisinde yeniden suç işleyen hükümlü hakkında hükmün açıklanmasına dair temyiz incelemesine konu 21.05.2019 tarihli kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay'a gönderildiği anlaşılmıştır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8/1. maddesinin, "Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2’nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar bölge adliye mahkemelerine gönderilemez." şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında her ne kadar daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise de.

5271 sayılı CMK'nın "Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması" başlıklı 231/5. maddesinin son cümlesinde "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder." şeklindeki düzenleme uyarınca, hükmün ancak açıklandıktan sonra hukuki sonuç doğuracağı; ayrıca 21.03.2006 tarihli kararda her ne kadar aynı suça iştirak eden diğer hükümlüler yönünden kurulan mahkûmiyet hükümleri temyiz incelemesi sonucu Yargıtay denetiminden geçmiş ise de, hükümlü ... yönünden Yargıtay denetiminden geçmiş bir mahkûmiyet kararının bulunmadığı,

bu nedenlerle temyiz incelemesine konu kararın, bölge adliye mahkemelerinin göreve başladığı 20.07.2016 tarihinden sonra verilmiş olması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, istinaf talebinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesi tarafından değerlendirilmesi için dava dosyasının, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızda oluşan görüş farklılığı 'hükmün tabi olduğu kanun yoluna ve uygulanması gereken kanunun ' ne olduğuna ilişkindir.

Hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 765 TCK 342/1, 59. maddelerinden 1 yıl 8 ay hapis cezası ile tecziyesine dair Hakkari Ağır Ceza Mahkemesinin 28.12.2004 tarihli kararının temyiz olunmaksızın sanık yönünden kesinleştiği, sonradan 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK hükümlerinin uyarlanmasına dair lehe yasanın uygulanmasına dair uyarlama yargılaması ile 21.05.2019 tarihinde 5237 s. TCK 204/1,62,53/1 maddeleri ile 1 yıl 8 ay hapis cezası ile tecziyesine karar verildiği, bu karara karşı ise hükümlü tarafından temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayımıza ilişkin olarak uygulanması gereken hukuk kuralı; 13.11.2004 tarihinde resmi gazetede yayınlanan 5252 sayılı yasanın 2. maddesi kapsamında kaldığı ve aynı yasanın 9/3 m. göre 765 sayılı TCK hükümleri ile 5237 sayılı TCK hükümlerinin karşılaştırmasının yapılması gerektiği, hükümlü hakkında mahkemenin 21.05.2019 tarihli kararının da 5252 sayılı yasaya tabi olduğu dolayısı ile bu hükmün de temyiz incelenmesine tabi olacağı görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.03.12.2024