Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3428 K.2024/9491

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kararın, sanık müdafiî tarafından temyizi üzerine Dairemizin, 01.11.2022 tarihli ve 2019/10566 Esas, 2022/18113 Karar sayılı ilâmıyla seri muhakeme usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/147 Karar sayılı kararı kararı ile; sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 üncü maddesinin birinci fıkrası 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyizi; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, lehe hükümler uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın yetkilisi olduğu otelin ruhsatsız işletilmesi dolayısıyla katılan kurum görevlilerince 28.09.2013 tarihinde iş yerinin mühürlendiği, akabinde 05.03.2014 tarihinde yapılan kontrolde mührün bozulduğunun tespit edilerek iş yerinin yeniden mühürlendiği, bu kez 02.04.2014 tarihli kontrolde mührün bozulduğunun tespit edildiği, iş yerinin yeniden aynı tarihte belediye görevlilerince mühürlenerek faaliyetinden men edildiği, 19.11.2014 tarihinde yapılan denetimde bir önceki mührün bozulduğunun belirlenmesi üzerine, sanık hakkında atılı suçu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2.Sanık aşamalardaki savunmalarında suçlamayı kabul etmemiştir.

3.Mahkemesince sanık hakkında mühür bozma suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.03.2023 tarihli ve 2022/621 Esas, 2023/147 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,