Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3639 K.2024/538

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/55 Esas, 2015/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan erteli 15 ay hapis cezasına karar verilmiştir.

2. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2015 tarihli ve 2014/55 Esas, 2015/570 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2019/6873 Esas, 2022/10718 Karar sayılı kararı ile "hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle başkaca yönleri incelenmeyen hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62, 51 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, iş yerinde yaşanan hırsızlık olayı nedeni ile defter ve belgelerini ibraz edemediğine, bu nedenle hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında vergi suçu raporu ve rapor değerlendirme komisyonu mütalaası düzenlenerek defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan dava açılmıştır.

2. Mükelleften 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin istenildiği 05.12.2012 tarihli isteme yazısının, mükellefin ikamet adresinde 12.12.2012 tarihinde tebliğ edilmiş olduğu, ticaret sicil kayıtlarına göre tebliğ tarihinde söz konusu şirketin yetkilisinin sanık olduğu anlaşılmıştır.

3. Sanık savunmasında, 2011 yılında iş yerinde hırsızlık olduğunu, defter ve belgelerinin bulunduğu çantanın da bu hırsızlık olayında çalındığını, bu nedenle ibraz edemediğini, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiştir.

4. Mahkemece, sanığın haklı bir mazeret sunmadığı ve tüm dosya kapsamı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuş, sanığa eylemi nedeniyle oluşan vergi ziyaının ihtar edildiği, sanığın ödeme yapmaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın hırsızlık suçuna ilişkin 21.04.2011 tarihinde bir müracaatının olması, bu müracaat neticesinde düzenlenen ve dosyaya sanık tarafından sunulan görgü ve tespit tutanağında; "kapının sert bir cisimle zorlandığı, yerlerde iş yerine ait evrakın dağıtılmış vaziyette bulunduğunun" belirtildiği anlaşılmakla; sanığın bu müracaatının akıbeti araştırılıp, soruşturma belgeleri, dava açılmış ise dava dosyası getirtilip incelenerek sanığın suç kastının bulunup bulunmadığı değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında.

213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.04.2023 tarihli ve 2022/578 Esas, 2023/155 Karar sayılı kararı sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,