Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/365 K.2023/8891

Sanığın temyizi yönünden; hüküm tarihinde ceza infaz kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığa, yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 263 üncü maddesine göre bulunduğu cezaevi idaresi aracılığıyla da kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi nedeniyle sanığın öğrenme üzerine 28.02.2022 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; sanığın, hakkında verilen uzlaşma nedeniyle düşme kararına yönelik temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılanların temyizleri yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Temyizin kapsamına göre. 1. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2014 tarihli ve 2014/181 Esas, 2014/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, katılan ...'e yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 4.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası,

52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2014 tarihli ve 2014/181 Esas, 2014/547 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan)

15. Ceza Dairesinin 14.12.2017 tarihli ve 2017/26798 Esas, 2017/27231 Karar sayılı kararı ile sanığa yüklenen dolandırıcılık suçları nedeniyle, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/40 Esas, 2019/916 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanların temyiz isteği; sanığın edimini yerine getirmediğine, ileri tarihli edim nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yerine düşme kararı verilmesinin hukuka aykırılık oluşturduğuna, açıklanan ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına, Sanığın temyiz isteği, 5237 sayılı Kanun'un 32 nci maddesi kapsamında rapor alınmasına ve kararın bozulmasına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın Temyizi Yönünden Sanığın, hakkında verilen uzlaşma nedeniyle düşme kararlarına yönelik temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Katılanların Temyizleri Yönünden

1. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçlarının 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olduğu belirlenerek ve aynı sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği gereğince duran süreler gözetilerek inceleme yapılmıştır.

2. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 08.09.2014 tarihli mahkûmiyet kararları olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanığın Temyizi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/40 Esas, 2019/916 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Katılanların Temyizleri Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle ...

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.12.2019 tarihli ve 2018/40 Esas, 2019/916 Karar sayılı kararına yönelik katılanların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak,