Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3701 K.2024/7509

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 8.Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2014 tarihli kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 1 yıl hapis ve 100Tl adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 21.12.2017 tarihli kararıyla "eylemin, 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

3. Denizli 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2021 tarihli ve 2018/194 Esas, 2021/841 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz talebi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın katılanı arayarak kendisini kolluk görevlisi olarak tanıtıp kimlik bilgilerinin terör örgütünün eline geçtiğine inandırıp kendi hesabına 5.400TL yatırmasını sağladığı iddia ve kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. İş Bankasından gelen 04/12/2012 tarihli yazı da sanık ...'nın, hesabına yatırılan paraları 05/11/2012 ve 15/11/2012 tarihinde Denizli Çamlık ve Üniversite Şubelerinden çektiği, bankaya ait güvenlik kamerası kayıtlarının incelenmesinde ...'nın 05/11/2012 tarihinde banka içinde gişelerden işlem yaptığı, yine 15/11/2012 tarihinde de banka içinden gişelerden işlem yaptığı tespit edilmiştir.

4. Mahkeme sanığın atılı suçu işlediği kabulü ile mahkumiyetine karar vermiştir. 5. Atılı suçun 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği, ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin katılanın sanığın hesabına parayı yatırdığı 30.10.2012 olduğu anlaşılmakla ve Mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesinden sonra ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarihten uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmibirinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca zamanaşımı süresinin durduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR