Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3712 K.2023/6592

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2012/815 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararı ile sanığın 2011 yılında sahte fatura düzenleme suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.06.2015 tarihli ve 2012/815 Esas, 2015/455 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.06.2022 tarihli ve 2019/1055 Esas, 2022/11344 Karar sayılı kararı ile " 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4,

5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/592 Esas, 2023/302 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kazanılmış ... gözetilerek 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, önceki yıllara ilişkin düşme kararı verildiği için 43 üncü madde uyarınca artırım yapılmasının mümkün olmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Vergi mükellefi olan sanığın 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, 1998 yılından beri vergi mükellefi olduğunu, 2003 ve 2010 yılları arasında petrol işiyle uğraştığını, 2010 yılında iflas ettiğini ve iş yerini kapattığını, sahte fatura düzenlemediğini ifade etmiştir.

3. Dosyada mevcut vergi inceleme raporuna göre, mükellef sanığın 01.04.2003 tarihinde toptan petrol ürünleri faaliyetinde bulunmak üzere mükellefiyet tesis ettirdiği, 31.12.2010 tarihi itibariyle mükellefiyetini terk ettiği, mükellefin işçi çalıştırmadığı, aktifinde veya adına kayıtlı herhangi bir aracın bulunmadığı, 31.12 2010 tarihi itibariyle mükellefiyeti terk etmiş olmasına rağmen 2011 takvim yılında sahte fatura düzenlemeye devam ettiği, alım yaptığı mükelleflerin tamamı hakkında sahte fatura düzenlemekten olumsuz tespitler veya raporlar bulunduğuna dair tespitlere yer verildiği anlaşılmıştır.

4. Yapılan incelemede, mükellef sanık tarafından 2011 yılında KDV beyannamesi verilmediği, mükellefiyetin 31.12.2010 tarihi itibariyle terkin edildiği, mükelleften mal satın aldığını beyan eden mükelleflerin Ba bildirimi ile sanığın 2011 takvim yılında iki ayrı mükellefe fatura düzenlediği anlaşılmıştır.

5. Bozma üzerine yapılan yargılama neticesinde, katılan kurumun zararının giderilmediği anlaşılmıştır.

6. Yapılan yargılama sonucunda, Mahkemece sanığın üzerine atılı 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vergi mükellefi olan sanığın mükellefiyetinin 31.12.2010 tarihi itibariyle terkin edilmesi, 2011 takvim yılına ilişkin KDV beyannamesinin bulunmaması, dosyada mevcut vergi raporlarının içeriğinden Ba bildirimi ile ortaya çıkan suça konu faturaların hangi tarihte düzenlendiğinin açıkça belirlenememesi ve suça konu faturalara ulaşılamaması karşısında; 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu açısından suç tarihinden itibaren olağanüstü dava zamanaşımının hüküm tarihi veya inceleme tarihi itibariyle gerçekleşip gerçekleşmediği hususunda tereddüt oluştuğundan, en son düzenlenen fatura tarihi bir başka deyişle suç tarihi açıkça belirlenmeden sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.04.2023 tarihli ve 2022/592 Esas, 2023/302 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,