Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/3801 K.2024/639

İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 14.09.2022’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/33705 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58189 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB-2023/58189 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

“Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 158/1-f-son, 168/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ...

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/10/2021 tarihli ve 2021/148 esas, 2021/501 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/12/2021 tarihli ve 2021/1762 değişik iş sayılı kararını takiben sanık müdafinin yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine dair ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/08/2022 tarihli ve 2021/148 esas, 2021/501 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin ...

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14/09/2022 tarihli ve 2022/1125 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen karar ile ilgili benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 13/09/2021 tarihli ve 2021/11779 esas, 2021/13908 karar sayılı ilâmında yer alan, "...İnceleme konusunu oluşturan davada, her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında, ...

3. Çocuk Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/468 Esas - 2019/44 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan mahkumiyet, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara yönelik olarak yapılan itirazın ... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/03/2019 tarihli ve 2019/163 D.

İş sayılı kararı ile reddine karar verildiği; hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi

4. Ceza Dairesinin 16/12/2019 tarihli ve 2019/1366 Esas, 2019/2765 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında eyleminin hırsızlık suçunu değil suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturduğu belirtilerek hırsızlık suçundan kurulan hükmün bozulmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

kesinleşen hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun ancak 5271 sayılı CMK’nın 311/1-e maddesi uyarınca yargılanmanın yenilenmesi sebebi olabileceği, kanun yararına bozma gerekçesi yapılamayacağından .." şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların da yargılamanın yenilenmesine konu olabileceği gözetilerek yapılan incelemede.

Sanık müdafinin yargılamanın yenilenmesi dilekçesinde belirttiği sanığın benzer bir olay nedeniyle aynı nevi suçtan yargılandığı ... Batı

4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/393 esas sayılı dosyasında İlker Bozdağ isimli kişinin suçu işleyen kişinin kendisi olduğunu, sanığa ait banka hesaplarını kullandığını beyan ettiği ve sanığın bu suç nedeniyle beraatine karar verildiği ve sanığın somut olayda da aynı banka hesaplarının kullanılması nedeniyle yargılandığı ve savunmasında da banka hesabını kullanması amacıyla başka bir kişiye verdiğini söylediği husususu da dikkate alındığında, yargılamanın yenilenmesinin kabulüne karar verilmesi gerektiği gözetilmeden,

itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un "hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri" başlıklı 311 inci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde; kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava; "yeni olaylar veya yeni deliller ortaya konulup da bunlar yalnız başına veya önceden sunulan delillerle birlikte göz önüne alındıklarında sanığın beraatini veya daha hafif bir cezayı içeren kanun hükmünün uygulanması ile mahkûm edilmesini gerektirecek nitelikte olursa." hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür, hükmü yer almaktadır.

2. Yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilebilmesinin ilk koşulu 5271 sayılı Kanun'un 311 inci maddesinin birinci fıkrasına göre kesinleşen bir hüküm bulunmasıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 tarihli ve 2009/4-169 Esas, 2009/223 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin (a) bendi kapsamında, aynı Kanun'un 223 üncü maddesinde tanımlanan ve davanın esasını çözmeyen bir karardır.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşen hüküm niteliğinde olmaması nedeniyle yargılamanın yenilenmesine konu olamayacağı kabul edilmelidir. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; ...

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.08.2022 tarihli ve 2021/148 Esas, 2021/501 Karar sayılı ek kararında yer alan; "...5271 sayılı CMK'nın 311 ve devamı maddelerinde düzenlenen yargılamanın yenilenmesi, ancak kesin hükümlere karşı başvurabilecek olağanüstü bir yasa yolu olup, hüküm niteliğinde bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer olmadığına karar vermek gerekmiştir..." şeklindeki gerekçeye göre, bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci ...

13. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/1125 Değişik İş sayılı kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemindeki düşünce yerinde görülmediğinden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR