Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4177 K.2023/10254

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/189 Esas, 2015/1089 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2014/189 Esas, 2015/1089 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2021/10655 Esas, 2022/8797 Karar sayılı kararı ile "15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK’nin 7/2. maddesi de gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/632 Esas, 2022/1092 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan, 213 sayılı Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanunu’nun 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında sahte fatura düzenlediklerine ilişkin tespit bulunmadığına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vergi mükellefi olan sanık ...'nın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasının yargılaması neticesinde, her ne kadar sanık sahte fatura kullanmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemiş ise de, Mahkemece dosyada mevcut "mükellef sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında gerçekte başka mükelleflerden almış olduğu mal alışların sahte faturalar ile belgelendirdiği, sahte fatura tutarlarının 2010 yılında satılan mal maliyet tutarının %40,82'sini, 2011 yılında ise satılan mal maliyet tutarının %13,73'ünü oluşturduğu,

faturaları düzenleyen mükelleflerin gerçek bir ticari faaliyetlerinin bulunmayıp sahte belge düzenlediklerine dair olumsuz tespitlerin bulunduğu ve ödemeleri tevsik edici herhangi bir belge ibraz edilmediğine" dair vergi suçu raporu ve ekleri ile toplanan deliller bir bütün değerlendirilip edilen kanaat ile sanığın üzerine atılı zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçunun unsurları itibariyle oluştuğu kabul edilerek cezalandırılmasına dair temyize konu mahkumiyet kararının verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/632 Esas, 2022/1092 Karar sayılı kararında, hükmün esasını oluşturan mütalaa ve vergi raporlarında belirtilen tespitler, sanığın mal alışı yaptığı mükellefleri tanımadığını ve elden ödeme yaptığını beyan ederek ticari faaliyetinin gerçek olduğuna dair ticari teamüllere uygun herhangi bir bilgi ve belge ibraz etmemesi, faturaları düzenleyen mükellefler hakkında olumsuz tespit ve vergi tekniği raporlarının bulunması, UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede bir kısım gerçek kişi mükellefler hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan verilen mahkumiyet kararlarının kesinleşmesi ve dosyaların içeriği dikkate alındığında sanığın savunmasının gerçeği yansıtmadığının anlaşılması, nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında "2010-2011" şeklinde hatalı yazılan suç tarihinin, en son tarihli faturanın 12.12.2011 tarihli olması ve sahte faturaların KDV indiriminde kullanılması nedeniyle "25.01.2012" olacak şekilde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Turgutlu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2022 tarihli ve 2022/632 Esas, 2022/1092 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,