Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4388 K.2024/5726

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 3.000,00 Türk lirası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafinin süre tutum dilekçesi verdiği, gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı tespit edilmiştir. 2. Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna, eksik inceleme sonucu verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın, şoför olarak çalıştığı minibüste unutulan ve araçta bulunan yolcu tarafından katılana teslim etmesi için kendisine verilen, katılana ait olup, içerisinde ziynet eşyası ile para ve kredi kartlarının bulunduğu çantayı katılana teslim etmeyerek, içerisindekilerle birlikte kendisine mal edindiği iddiası ile kamu davası açıldığı, tarafların uzlaşma ediminde anlaşamamaları nedeniyle uzlaştırma sağlanamadığı, mahkemenin basit yargılama usulünü uygulayarak verdiği karara taraflarca itiraz edilmesi üzerine, genel hükümlere göre yargılama yapılıp, katılanın beyanı, sanığın savunması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçu işlediğinin kabulü ile hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; malın mâliki veya zilyedi tarafından iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin bir malın zilyedi olması, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Ayrıntılarına olay ve olgular bölümünde yer verilen olayda, suça konu çantanın mâliki veya zilyedi tarafından sanığa rızayla tevdi ve teslim edilmediği, mâlik olan katılanın söz konusu çantayı sanığın şoförlüğünü yaptığı minibüste unuttuğu ve çantayı bulan şahıs tarafından çantanın sanığa teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 160 ıncı maddesinde düzenlenen “kaybolmuş veya hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 26. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2022 tarihli ve 2021/471 Esas, 2022/268 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,