Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4411 K.2024/2865

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.01.2015 tarihli ve 2013/785 Esas, 2015/31 Karar sayılı kararı ile 2008, 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından beraat, defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 13.06.2022 tarihli ve 2017/17693 Esas, 2022/12336 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçları yönünden "Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,... " gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına,

2008 takvim yılında sahte fatura kullanma, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından hükümlerin dava zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle kamu davalarının düşmesine karar verilmiştir.

3. Bozma sonrasında Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/499 Esas, 2022/791 Karar sayılı kararı ile 2011 ve 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca bir kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, müvekkilin yokluğunda yargılamaya devam edilmesinin, ceza miktarında gerekçesiz alt sınırdan uzaklaşmanın yanlış olduğuna, resen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 2008, 2011 ve 2012 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan ve şirketi adına düzenlenen bir kısım faturaları katma değer vergisi beyannamesinde indirmek suretiyle kullanarak, yine 2008 ve 2009 takvim yıllarında gerçek bir hizmete dayanamayan sahte faturalar düzenleyerek ve tebliğe rağmen kendisinden istenen belgeleri teslim etmeyerek 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediği iddiası ile hakkında kamu davası açılmıştır. Yargıtay bozma ilamı sonrasında yargılamanın 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları üzerinden yargılamaya devam olunmuştur.

2. Sanığın, alımlarının gerçek olduğunu, ödemeleri nakit yaptığı beyan ederek atılı suçlamaları kabul etmediği, sanığın mal aldığı firmaya ait 2008 ve 2009 takvim yıllarına ilişkin vergi inceleme raporunun ve bilirkişi raporunun dosya arasına alındığı anlaşılmıştır.

3. Mahkeme tarafından sanığın savunması, vergi inceleme raporu, bilirkişi raporu, sanığın zararı gidermediğine dair cevabi yazılar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğine karar vererek temyize konu hükmün verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması, dosya kapsamında düzenleyici şirketin 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemlerine ilişkin vergi incelemesinin bulunması, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ilişkin vergi incelemesinin bulunmadığı ve bu hususun araştırılmamış olması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından;

a) Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirket yetkilileri hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında ilişkin vergi incelemesi yapılıp yapılmadığının, “sahte fatura düzenleme“ suçundan kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

b) Gerekli görülmesi halinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden; mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesap hareketleri ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, düzenleyici firmaların yeterli mal girişi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellef ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu mahkûmiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/499 Esas, 2022/791 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,