Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4607 K.2024/5445

Hükmün katılan ve sanığın yokluğunda verilmesine rağmen, yasa yolu bildiriminde yalnızca "sanığın yokluğunda" denilmek suretiyle katılanın, kanun yoluna başvuru yol ve ve yönteminin usulüne uygun şekilde açıklanmamış olması nedeniyle yanıltıldığı ve öğrenme üzerine 24.03.2023 tarihinde yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu anlaşılmakla, Mahkemenin 07.04.2023 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede:

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. AdanalI. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2013/333 Esas, 2016/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 51 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün eksik inceleme nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma kararma uyularak yapılan yargılama sonucunda, Adana 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2021/416 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 inci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanık hakkında eksik inceleme sonucu verilen hükmün bozulmasına gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın hissedarı olduğu Adana ... Mahallesi ... Mevkii 208 parsel nolu taşınmazı satması hususunda sanığa, 28.06.2007 tarihli vekaletname ile yetki verdiği, sanığın, bahse konu yeri 03.07.2009 tarihinde taşınmaz mal satış vaadi sözleşmesi ile tanık ...'a 20.000,00 TL'ye sattığı halde bedelini katılana iade etmeyerek uhdesinde tuttuğu iddia olunmuştur. 2. Mahkeme tarafından, sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu bakımından 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/3667 Esas, 2020/6446 Karar sayılı bozma kararına uyulmasına karar verildiği hâlde, katılanın gayri menkul ünün hukuki işlemlerini yürütebilmesi için sanığa herhangi bir ücret ilişkisi içerisinde vekalet verip vermediği tespit edilmeden ve suç vasfı netleştirilmeden eksik araştırma sonucu karar verilmesi,

2. Kabule göre de; sanığın yargılama konusu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği gözetilmeden kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2022 tarihli ve 2021/416 Esas, 2022/521 Karar sayılı kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,