Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/4824 K.2024/15934

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2021 tarihli ve 2019/554 Esas, 2021/35 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/467 Esas 2022/344 Karar sayılı kararı ile duruşmalı olarak yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına; sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) bendi, 5237 sayılı Kanun'un 62, 58, 53 maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına , tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03/05/2022 tarih ve 2022/54618 sayılı yazısı ile 7394 sayılı Kanun'un 6. maddesi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34. maddesi gereğince lehe yasa değerlendirmesi gerekliliği nedeniyle dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Dosya incelenmeksizin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmiş ve 22.05.2023 tarihli 2022/1123 Esas ve 2023/851Karar sayılı kararıyla sanığın defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) bendi, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 4. fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62, 50 ve 52 maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması gerektiği gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamış, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 22.05.2023 tarihli 2022/1123 Esas ve 2023/851Karar sayılı kararında Cumhuriyet Savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,