Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5079 K.2024/9001

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2014 tarihli ve 2015/33894 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık hakkında mühür bozma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Anadolu Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/705 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/310 Esas, 2015/705 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2021/61 Esas, 2022/16689 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığa isnat edilen mühür bozma suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," nedeniyle bozulmasına,

karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2022 tarihli ve 2022/732 Esas, 2022/747 karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrasının 2 nci cümlesi uyarınca yargılamanın durmasına karar verilerek dosyanın Seri Muhakeme Bürosuna gönderilmesine karar verilmiş, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosunun 2023/60372 sayılı soruşturma dosyası üzerinden sanığa seri muhakeme usûlü teklifinde bulunulmuş ancak 14.03.2023 tarihli tutanakla sanığın kabul etmediği belirlenmiş ve bu nedenle sanık hakkında seri muhakeme usulünün uygulanmadığı anlaşılmıştır.

5. İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2023/266 Esas, 2023/443 Karar sayılı incelemeye konu kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 14.09.2023 tarihli ve 11-2023/92033 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın ... Mah. ... Cad. Üstün Sok. No:3/A ... adresinde .... San. Tic. A.ş adıyla işlettiği yerin Ruhsatsız olması dolayısıyla ... zabıta müdürlüğü görevlileri tarafından 10.09.2013 tarihinde mühürlenerek iş yerinin faaliyetine son verildiği, buna rağmen sanığın iş yerindeki mührü bozarak çalışmaya devam ettiğinin 31.10.2013 - 13.02.2014 - 20.03.2014 ve 31.03.2014 tarihli mühür fekki ve mühürleme zabıtlarıyla tespit edildiği, bu tarihlerde iş yerinin tekrar mühürlenerek faaliyetine son verilmesine rağmen sanığın mühürleri bozarak iş yerinde çalışmaya devam ettiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı mühür bozma suçunu zincirleme şekilde işlediğinin sabit olduğu, sanığın Yargıtay bozma ilamı sonrasında seri muhakeme usulünün uygulanmasını kabul etmediği, anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Mahkemece, tüm dosya kapsamından sanığın mühür bozma suçundan cezalandırılmasına ilişkin hukuki süreç başlığı altında yazılı temyiz incelemesine mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

4.Sanığın savunmaları, olay tutanakları, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, kolluk tarafından tutulan tutanaklar, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı Seri Muhakeme Usulü Soruşturma Bürosunun 07.04.2023 tarihli ve 2023/60372 Soruşturma sayılı yazısı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2023 tarihli ve 2023/266 Esas, 2023/443 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,