Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5140 K.2023/10759

Bakırköy 29. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2020 tarihli ve 2019/527 Esas, 2020/80 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 2023/7610 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90889 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.09.2023 tarihli ve KYB-2023/90889 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, yargılama esnasında anılan suçun uzlaştırma kapsamında olduğu nazara alınarak uzlaştırma işlemlerinin yapılması için Mahkemesince verilen ara kararı üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği,

katılanın maddi edim karşılığında uzlaşmayı kabul ettiği ancak sanığa gönderilen uzlaşma teklif mektubunun kendisince teslim alınmasına rağmen kabul veya ret şeklinde dönüş yapılmaması üzerine kabul etmediği değerlendirilerek uzlaşmanın sağlanamadığı şeklinde rapor tanzim edilmiş ve Mahkemece anılan rapor esas alınarak yargılamaya devam edilmiş ise de; uzlaştırmacı tarafından gönderilen teklif mektubunun sanığa tebliğ edildiği belirtilen 02/01/2020 tarihinde sanığın ...

Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilmeden usul ve yasaya aykırı olarak düzenlenen uzlaştırma raporu esas alınarak yargılamaya devamla mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; katılanın cep telefonunu satmak amacıyla internet üzerinden ilana koyduğu, bu ilanı gören sanığın katılan ile irtibata geçerek görüştükleri ve telefonun ücreti olan 2.150,00 TL'yi ...

Bankası A.Ş. üzerinden havale edeceğini söyleyerek katılanı aldatıp, sahte bir havale/eft dekontunun ekran görüntüsünü katılana gönderdiği, bunu gören katılanın da ücretin ödendiği düşüncesiyle telefonu sanığa verdiği, bu şekilde sanığın haksız menfaat temin ederek, eylemini bankaların maddi varlığı olan banka dekontunu kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğinin iddia ve kabul olunması karşısında;

sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesinin Kanun'a aykırı olduğu anlaşılmıştır.

2. İnceleme konusu hüküm hakkında belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR