Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/516 K.2024/3341

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun(5271 sayılı Kanun)260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 2007, 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından 06.06.2022 tarihli ilamı ile anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/605 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, 2007, 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) bendi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü, 62 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca bir kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 sayılı Kanun’un 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; dosyadaki beyan ve delillerin değerlendirilmeden karar verildiğine, cezaların yüksek olduğuna, yüklenen suçlarla ilgili cezalandırılmaya yeterli delil bulunmadığına, hükümlerin usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, yetkilisi olduğu şirket adına sahte fatura düzenlemek ve varlığı noter tasdik kayıtları veya diğer suretlerle sabit ve saklama mecburiyeti kendisinde bulunan 2007 ve 2008 yıllarına ait şirket defter, kayıt ve belgelerini vergi incelemesine esas olmak üzere usulüne uygun şekilde istenmesine rağmen ibraz etmemek suretiyle sahte fatura düzenleme ve defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarını işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçu yönünden suç tarihinin, en aleyhe kabulle 31.12.2010 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; dosya kapsamına göre 31.12.2010 olan suç tarihimdem temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Defter, kayıt ve belge gizleme suçunda, suç tarihinin defter ve belge istem yazısının sanığa tebliğ edildiği tarihten itibaren 15 günlük yasal sürenin bitimini izleyen tarih olan 14.03.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Tüm dosya kapsamı itibarıyla, yetkilisi olduğu şirketin defter ve belgelerini saklama ve ibraz mecburiyetinin sanığa ait olduğu anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

B. Defter, Kayıt ve Belgeleri Gizleme Suçu Yönünden

Gerekçe bölümünde B bendinde açıklanan nedenle Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.11.2022 tarihli ve 2022/484 Esas, 2022/605 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.