Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5184 K.2023/7034

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İstanbul 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.07.2023 tarihli ve 2022/390 Esas, 2023/364 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen 213 sayılı Kanun'un üçüncü ve dördüncü fıkraları, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; zamanaşımının gerçekleştiğine, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığına, yokluğunda karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ve araştırma ile delillerin taktirinde hataya düşülerek karar verildiğine, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden fazla cezaya hükmedildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Vergi mükellefi olan sanığın 2011 takvim yılı hesaplarının incelenmesi neticesinde düzenlenen vergi tekniği raporunda, ... Reklamcılık ... Ltd. Şti. ve ... Digital ... Ltd. Şti.ne düzenlenen faturaların tamamının herhangi bir mal teslimi ya da hizmet ifası olmaksızın komisyon karşılığı düzenlenen sahte belge mahiyetinde olduğu belirtilmiş, sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna ilişkin vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası düzenlenip suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan işbu davada sanığın yüklenen suçu işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dosya kapsamına göre, sanık adına kayıtlı ticari işletmenin iş yeri adresinde yapılan yoklamalarda çalıştırılan işçi sayısı ve sahip olunan fiziki kapasite değişmediği hâlde dava konusu dönemde diğer yıllara nazaran çok yüksek tutarlı katma değer vergisi matrahları beyan edildiği, bu dönemde yüksek tutarda mal ve hizmet alışı yapıldığının bildirildiği ancak beyan edilen alışların %98'lik kısmının hakkında sahte fatura düzenleme suçundan vergi tekniği raporu bulunan mükelleften temin edilen faturalar ile belgelendirildiği anlaşıldığından,

suça konu faturaların sahte belge niteliğinde olduğu sonucuna ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış; temyiz inceleme tarihine kadar olağan veya olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği, sanık ve müdafiinin yüzüne karşı hüküm verildiği ve savunma hakkının kısıtlanmadığı, temel cezanın alt sınırdan belirlendiği ve sanık hakkında uygulanma imkanı bulunan tüm lehe hükümlerin uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu en son tarihli faturaya göre, mahallinde "18.10.2011" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR