Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5303 K.2024/5509

Sanık hakkında bozma üzerine, kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2013 tarihli kararıyla sanık hakkında mühür bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmiş 06.03.2013 tarihinde kesinleşmiştir.

2. Gediz Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.09.2015 tarihli kararıyla sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı ile hakkında mühür bozma suçundan verilen hükmün açıklanması suretiyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 11.Ceza Dairesi 25.10.2022 tarihli kararıyla "Sanığa isnat edilen "mühür bozma" suçundan dolayı kurulan hükümden sonra, 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli 2020/87 Esas ve 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar vermiştir.

4. Bozma üzerine, Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2023 tarihli 2023/523 E., 2023/787 K. Sayılı kararıyla sanık hakkında mühür bozma suçundan önce verilen hükmün açıklanması suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203 maddesi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanık hakkında ceza miktarının az olduğuna ilişkindir. Sanığın temyiz talebi, atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında, Karamanca Beldesinde bulunan evinin bahçesinde iş yeri açma ve çalıştırma ruhsatı olmadan süt toplama ve soğutma işiyle ilgili faaliyet gösteren iş yerinin belediye görevlilerince ruhsatsız olduğunun tespit edilmesi nedeniyle mühürlendiği, sanığın mührü söküp iş yerine girerek içeride bulunan süt tankını alıp çıkardığı ve Simav ilçesi Sarıçam Köyüne götürdüğü, burada süt toplama faaliyetine devam ettiği iddiası ile dava açılmıştır.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 15.03.2011 tarihli mühürleme tutanağı, 03.05.2012 tarihli mühür sökme tutanağı keşif tutanağı, olay yeri krokisi ve fotoğraflar dosya arasındadır.

4. Gediz Sulh Ceza Mahkemesi'nin sanığın denetim süresi içinde basit tehdit suçunu işlediğine ilişkin ihbar evrakı dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 06.03.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 13.03.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen basit tehdit suçu olması ve hükümden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek sanığa isnat edilen bu suçun uzlaşma kapsamına alınmış olması,

6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin 24 ve 25 inci fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7 nci maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, tehdit suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre, Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu Avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gediz Asliye Ceza Mahkemesinin 12.06.2023 tarihli 2023/523 E., 2023/787 K. Sayılı sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,