Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/538 K.2024/744

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine yapılan yargılamada, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince 4 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri gereğince neticeten 3 yıl 5 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik inceleme ile karar verildiğine, yeterli delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Gaziantep Vergi Dairesi mükellefi D...nşaat ... Ltd. Şti. nin işlerini, şirketin ortağı ve kanuni temsilcisi olan temyiz dışı sanık...'ten aldığı 27.04.2012 tarihli vekâletname ile yürüten sanığın, 2012 ve 2013 takvim yıllarında gerçek bir alışverişe dayanmayan faturaları sahte olarak düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın suça konu faturaları keserken belirli komisyon aldıklarına dair soruşturma aşamasında 19.06.2013 tarihinde savcı huzurunda verdiği ifadesi, aşamalarda pişmanlığına ve kısmi ikrara yönelen savunmaları, temyiz dışı sanık...'in, şirketin sanık ...'in yönlendirmesi ile kurulduğuna, bilgisi dışında bir çok fatura kesildiğine dair savunması, vergi tekniği ve suç raporları, bilirkişi raporları,... 8. Noterliğinin 27.04.2012 tarih ve 13035 yevmiye numaralı vekâletnamesi, sanığa ait adli sicil ve nüfus kaydı ve diğer deliller dosya arasındadır.

IV. GEREKÇE

1. Vergi incelemesi sonucu yapılan tespitler, sanığın ve temyiz dışı sanık ...un savunmaları ve tüm dosya kapsamına göre, D...nşaat ... Ltd.

Şti.nin işlerini, şirketin ortağı ve temsilcisi olan temyiz dışı sanık...'ten aldığı vekâletname ile yürüten sanığın, 2012 takvim yılında 14.917.804,42 TL, 2013 takvim yılında 1.820.251,56 TL tutarında fatura düzenlemesine rağmen, bu miktarlarda satış hasılatını gerçekleştirebileceği ticari organizasyonunun bulunmadığı, alış yaptığını bildirdiği mükelleflerin bir çoğunun sahte fatura düzenleyicisi veya haklarında resen terk işlemi yapılan mükellefler olduğu,

düzenlenen faturaların büyük bir kısmının faaliyet alanıyla ilgili olmadığı ve vergi borçlarının da ödenmediği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyetine ilişkin Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

2. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesiyle 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine eklenen “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” fıkrası uyarınca dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın farklı takvim yıllarındaki eylemleri arasında hukuki veya fiili kesintinin bulunmaması nedeniyle eylemlerin birden fazla takvim yılı içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme şekilde gerçekleştirildiği gözetilmeden, yetersiz gerekçe ile her takvim yılı için ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,