Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5430 K.2024/15274

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama konusu eylemi için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun’un 359/a-2. maddesi uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıl olduğu nazara alındığında; sanığın müsnet suçu 26.10.2013 tarihinde işlediği, bozma öncesi yapılan yargılamada 18.11.2014 tarihinde sanığın mahkumiyetine karar verildiği, sanık hakkında verilen 10.03.2020 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.08.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 03.01.2021 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 13.08.2020 ile 03.01.2021 tarihleri arasında (4 ay 20 gün) dava zamanaşımı süresinin durduğu, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 03.01.2021 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başladığı ve son olarak 07.06.2023 tarihinde sanık hakkında hükmün açıklanmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla; zamanaşımının durduğu süreler (4 ay 20 gün) mahsup edildikten sonra,

zamanaşımını kesen son işlem olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına konu suç yönünden bozma öncesi sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 18.11.2014 tarihinden, hüküm tarihine kadar 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesinde düzenlenen 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden, zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi,