Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5474 K.2024/9235

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.03.2015 tarihli ve 2014/362 Esas, 2015/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet kararları verilmiştir 2.Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 02.03.2023 tarihli ve 2021/17517 Esas, 2023/182 Karar sayılı kararı ile hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir. 3.Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2023 tarihli ve 2023/88 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının e bendi ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi sebep içermemektedir.

III. GEREKÇE

Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçu için, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son sebep olan 24.03.2015 tarihli mahkumiyet hükmünden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR