Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5512 K.2023/9817

Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/414 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 26.05.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/18583 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97416 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/97416 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, Konya

10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca yapılan uyarlama talebi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, sanığın 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yılları içerisinde sahte belge kullanmak suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlediğinden bahisle tayin olunan 3 yıl hapis cezasından,

sanığın suçu aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda işlemesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince 1/4 oranında artırım yapılarak 3 yıl 9 ay hapis cezası belirlenmesini müteakip, sanığın farklı takvim yılları içerisinde birden çok kez atılı suçu işlediği gerekçesiyle 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca tekrar 1/4 oranında artırım yapılarak belirlenen 4 yıl 8 ay hapis cezasından,

anılan Kanun'un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranından indirim yapılması sonucu sanığın sonuç olarak iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle 3 yıl 10 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasına 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen fıkralarda, “Bu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammının;

soruşturma evresinde ödenmesi halinde verilecek ceza yarı oranında, kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödenmesi halinde ise verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranında indirilir.

Yukarıdaki fıkralarda belirtilen ceza indiriminden faydalanabilmek için vergi mahkemesinde dava açılmaması, açılmışsa feragat edilmesi, kanun yollarına başvurulmaması veya başvurulmuşsa vazgeçilmesi şarttır.

Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, Somut olayda, 2010, 2011, 2012 ve 2013 takvim yılları içerisinde ve her takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda birden çok kez sahte belge kullandığı anlaşılan sanık hakkında, temel cezanın belirlenmesini takiben, 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkra uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi kapsamında bir kez artırım yapılması gerektiği,

bu kapsamda suçun birden fazla takvim yılında ve her takvim yılı içerisinde birden çok kez işlenmesi halinin temel cezanın tayininde yahut zincirleme suç hükümlerinin tatbikinde alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olarak kabul edilebileceği ve ancak teşdid sebebi yapılabileceği gözetilmeksizin, sanık hakkında iki kez zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi sebebiyle itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2016/689 Esas, 2019/802 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011,2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca (4 kez) 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.11.2020 tarihli ve 2019/4498 Esas, 2020/2377 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde.

"Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. ...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 4. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine duruşmalı olarak uyarlama yargılamasının yapıldığı ve Konya

10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2010, 2011,2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü ve 62 nci maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca; "...sanığın takdiren 3 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda suçu işlediği anlaşılmakla verilen cezada TCK'nun

43. Maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın farklı takvim yılları içerisinde birden çok kez zincirleme şekilde atılı suçu işlediği sabit olduğundan TCK'nın 43/1.

Maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 4 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, Sanığın yargılama sürecindeki davranışları dikkate alınarak sanığa verilen cezadan TCK nun 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 3 YIL 10 AY 25 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, 7394 sayılı yasa ile 213 sayılı yasaya eklenen ek

4. Fıkrası uyarınca sanığın herhangi bir etkin pişmanlık göstermediği anlaşılmakla, söz konusu yasanın sanık lehine uygulanmasına yer olmadığına..." denilmek suretiyle hüküm kurulmuştur. 5. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.05.2023 tarihli ve 2023/414 Değişik İş sayılı ile Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/307 Esas, 2023/293 Karar sayılı kararına yönelik itirazın reddine karar verilmiştir.

6. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

7. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; hükümlünün eyleminin sahte fatura düzenleme olması ve hükmün gerekçesinde de sahte fatura düzenlendiği kabul edilmesine rağmen, sahte fatura kullanma suçundan hüküm kurulması, bununla birlikte 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere.

“Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” hükmü uyarınca, ceza tayin edilirken zincirleme suç hükümlerinin bir kez uygulanabileceği, farklı takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmesi ve fatura sayısının, temel cezanın ve zincirleme suç hükümlerinin alt ve üst sınırlarının belirlenmesinde göz önüne alınabileceği gözetilmeden, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin iki kez tatbik edilmesi karşısında;

itirazın bu yönlerden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen nedenlerle yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Konya