Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5528 K.2024/10042

İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/888 Değişik İş sayılı kararı ile İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ve 2019/223 Esas, 2022/1507 Karar sayılı kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.09.2023 tarihli ve 2023/13156 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98790 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 03.10.2023 tarihli ve KYB-2023/98790 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na aykırı davranmak suçundan sanık ...'un, anılan Kanun’un 359/b-1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1 ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 tarihli ve 2017/653 esas, 2019/231 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarihli ve 2019/5394 esas, 2019/7104 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip,

15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun uyarınca İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan uyarlama talebinin kabulü ile infazın durdurulmasına ve anılan değişiklik uyarınca değerlendirme yapılmak üzere dosyanın yeni bir esasa kaydedilerek duruşma açılmasına ilişkin İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2022 tarihli ve 2017/653 esas,

2019/231 sayılı ek kararını takiben, aynı nev'iden suçtan adı geçen sanık hakkında İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyası üzerinden görülen dava ile hukukî, fiilî irtibat bulunduğu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanabileceğinden bahisle her iki davanın birleştirilmesi yönünde muvafakat sorulup, birleştirmeye muvafakatinin bulunmaması üzerine birleştirme konusunda uyuşmazlık çıktığından bahisle bu konuda karar verilmek üzere dosyanın ortak yüksek görevli ağır ceza mahkemesine gönderilmesi üzerine,

dosyaların İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/653 esas sayılı dosyası üzerinde birleştirilmesine ve yargılamanın anılan dosya üzerinden yürütülmesine ilişkin mercii İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 01/12/2022 tarihli ve 2022/888 değişik iş sayılı kararı ile.

İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyasının İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/709 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine yönelik İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2022 tarihli ve 2019/223 esas, 2022/1507 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosyalar kapsamına göre, adı geçen sanığın 2016 yılında işlemiş olduğu 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na aykırı davranmak suçundan mahkumiyetine ilişkin İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/04/2019 tarihli ve 2017/653 esas, 2019/231 sayılı kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin 06/11/2019 tarihli ve 2019/5394 esas, 2019/7104 sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini takiben,

İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2022 tarihli ek kararı ile 7394 sayılı Kanun ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik uyarınca uyarlama yargılaması yapılması için infazın durdurulmasına karar verildiği, sanığın 2017 yılında işlediği iddia edilen aynı nev'iden suçtan dolayı görülmekte olan İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyasının ise derdest olduğu nazara alındığında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2007 tarihli ve 2007/125-186 sayılı kararında da belirtildiği üzere, uyarlama yargılaması ile genel yargılamanın birlikte yürütülemeyeceği,

bu itibarla adı geçen sanık hakkında istinaf incelemesinden geçerek kesinleşen ve uyarlama yargılaması için infazı durdurulan İstanbul 53. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/653 esas (Yeni Esas :2022/709) sayılı dosyası ile genel yargılamaya tabi İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2019/223 esas sayılı dosyasının birleştirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

İnceleme konusu dava dosyaları değerlendirildiğinde.

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 tarihli ve 2007/8-125 Esas, 2007/186 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, "...duruşma açılarak yapılsa da, uyarlama yargılamasının sonraki yasanın lehe hükümlerinin saptanması ve uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi ile sınırlı ve kendine özgü bir yargılama olduğu, lehe yasanın tespiti amacıyla yapılan yargılamada, önceki kararın dışına çıkılmadan, kesinleşen karardaki suça uygulanması olanağı bulunan hükümlerinin tamamının uygulanarak,

bulunacak cezaların karşılaştırılıp lehe yasanın tespiti ile yetinilmesinin gerekeceği, her iki yargılamanın koşulları ve sonuçları birbirinden farklı bulunduğundan, haklarındaki hüküm kesinleşenlerle, yargılamaları devam edenlerin birlikte yargılanmasının yasal olarak mümkün olmadığı..." şeklindeki açıklamalar karşısında; birleştirme kararı verilemeyeceğinin gözetilmemesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 41. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2022 tarihli ve 2022/888 Değişik İş sayılı kararı ile İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2022 tarihli ve 2019/223 Esas, 2022/1507 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,