Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2023/5720 K.2024/542

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçundan üç kez 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay

11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan kamu davası açıldığı, sahte fatura kullanma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde iddianame dışına çıkılarak, sanığın sahte fatura kullanma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 3. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında 2010,2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan bir kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4. Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; yasa değişikliği nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir. 5. ...

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.04.2023 tarihli ve 2022/856 Esas, 2023/166 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında, gerçek bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, gerçek mal veya hizmet satışına dayanmaksızın komisyon karşılığı fatura düzenlediğine dair vergi suçu raporu ile ekleri düzenlenmiş, dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasına uygun olarak da sanığın sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanık adına tesis edilen mükellefiyete ilişkin 2012 yılında beyanname verilmemiş olması, Bs-Ba bildirim formları analizi sonucunda, 2012 yılında sanıktan 8 adet belge karşılığı toplam 511.500,00 TL tutarında mal aldığını beyan eden mükellef olduğunun tespit edilmesi, sanığın yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda, suç tarihinin, en son düzenlenen fatura tarihi olduğu dikkate alınarak, suç tarihinin ve dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediğinin ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde denetime imkan verecek şekilde belirlenmesi bakımından.

2. Sanıktan mal aldığını bildiren mükellefler ile bağlı bulundukları vergi dairesinden, suça konu faturaların hangi tarihte düzenlendiğinin araştırılması, ayrıca fatura asıllarının da teminine çalışılması,

3. Suça konu faturaların sanığa gösterilerek yazı ve imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, kendisine ait olmadığını söylemesi halinde; temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların sanığa ait olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

4. Suça konu faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorulması, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, 5. Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması, dava açılmış ise dosyalarının getirtilip incelenerek ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

6. Faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanığı tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanığın bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılıp sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR